ไฟโบรมัยอัลเจีย

มารู้จักกับ “ไฟโบรมัยอัลเจีย” โรคเรื้อรังใกล้ตัว ที่ทำให้คุณปวดเมื่อยและอ่อนเพลีย

มารู้จักกับ “ไฟโบรมัยอัลเจีย” โรคเรื้อรังใกล้ตัว

มารู้จักกับ “ไฟโบรมัยอัลเจีย” โรคเรื้อรังใกล้ตัว หากเราลองสังเกตตัวเองว่าร่างกายของคุณเริ่มมีอาการปวดเมื่อยเมื่อใด โปรดอย่าทิ้งไว้นาน ควรสำรวจอาการและรีบเร่งรักษา หรืออาจเข้ารับคำปรึกษาจากนักบำบัดโดยด่วน เพราะคุณเองอาจเสี่ยงเป็น โรคไฟโบรมัยอัลเจีย (Fibromyalgia) ได้ โรคนี้อาจเรียกได้ว่าเนโรคเรื้อรังที่มีอาการปวดกล้ามเนื้อ ผู้ป่วนจะมความทรมานจากการวดกล้ามเนื้อ เจ็บป่วยตลอดเวลา และยังไม่มีทางรักษาให้หายขาดได้ อีกอย่างคือเป็นโรคที่ยังไม่ค่อยมีคนรู้จักมากนัก            

โรคไฟโบรมัยอัลเจีย คืออะไร?

โรคไฟโบรมัยอัลเจีย (Fibromyalgia) เป็นกลุ่มอาการของโรคเรื้อรัง ที่จะส่งผลให้คุณรู้สึกว่าปวดกล้ามเนื้ออย่างหนักทางร่างกาย และอาจจะส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตร่วมด้วย เนื่องจากอาการปวดเมื่อยเรื้อรังนี้ อาจจะทำให้คุณรู้สึกอารมณ์แปรปรวน ระบบประสาททำงานได้ไม่เต็มที่ และนำไปสู่อาการนอนไม่หลับในยามกลางคือ เพราะความปวดเมื่อรุนแรง ผู้ป่วยจะมีอาการปวดมากกว่าปกติจากความปกติของสารสื่อประสาทในสมอง ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกปวดไปทั้งตัว ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เกิดความผิดปกติใด ๆ ต่อกล้ามเนื้อเลย อาการปวดรบกวนคุณภาพชีวิตจนอาจมีปัญหาในการดำเนินชีวิต ส่วนใหญ่พบในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย และมักพบในวัยทำงาน วัยกลางคนราวอายุ 30-50 ปีมากที่สุด

ปัญหาของผู้ป่วยโรคไฟโบรมัยอัลเจีย คือ มักเข้ารับการตรวจตรวจหาสาเหตุของอาการปวดได้ยาก ต้องเปลี่ยนวิธีการตรวจมากกว่า 1 ครั้ง เพราะอาจพบแพทย์แผนกกล้ามเนื้อก่อน และไม่อาจพบสาเหตุได้จากการตรวจเลือด 

อาการของโรคไฟโบรมัยอัลเจีย

อาการของโรคไฟโบรมัยอัลเจีย

ความเจ็บปวดนี้สามารถเกิดขึ้นได้บริเวณใดบริเวณหนึ่งของร่างกาย จากนั้นอาจจะค่อย ๆ ลุกลามไปในวงกว้าง ซึ่งสัญญาณเตือน หรืออาการแรกเริ่มของโรคไฟโบรอัลเจีย มีดังนี้

  • รู้สึกปวด และตึงที่กล้ามเนื้อ ข้อต่อ และกล้ามเนื้อค่อนข้างยืดหยุ่นได้น้อย ลุกลามไปยังบริเวณใบหน้า หรือเส้นกล้ามเนื้อที่เชื่อมต่อกับความเจ็บปวดที่แรก
  • มีอาการนอนไม่หลับ หรือเริ่มนอนผิดเวลา
  • มีอาการขาอยู่ไม่สุข (Restless legs syndrome; RLS)
  • มีปัญหาเกี่ยวกับระบบประสาท ความจำ ทำให้คุณไม่มีสมาธิ ที่เรียกกันว่า “fibro fog”
  • มีอาการลำไส้แปรปรวน

อาการของแต่ละบุคคลอาจแตกต่างกันไปในแต่ละราย ดังนั้นหากเกิดอาการใดๆ เพิ่มเติม ที่มีความรุนแรงขึ้น เช่น ปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ หรือปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพจิต อย่างโรคซึมเศร้า คุณควรเข้ารับขอคำปรึกษาจากแพทย์ เพื่อหาแนวทางรักษาด้วยเทคนิคอื่น ร่วมด้วยในทันที

สาเหตุของโรคไฟโบรมัยอัลเจีย

ถึงจะยังมีสาเหตุที่ไม่แน่ชัด แต่ส่วนใหญ่มาจากปัจจัยที่อาจเชื่อมโยงกัน ดังนี้

  • พันธุกรรม นักวิจัยคาดว่าเป็นการพัฒนาของยีนบางอย่าง ที่มีบทบาทในการสร้างความเจ็บปวด และความเสียหายให้แก่เซลล์ประสาท
  • การติดเชื้อ เป็นการติดเชื้อที่เกิดมาจากผู้ป่วยที่มีอาการไข้หวัด โรคปอดบวม โรคติดเชื้อทางเดินอาหาร ที่มีการปะปนของเชื้อซาลโมเนลล่า (Salmonella) แบคทีเรียชิเจลลา (Shigella) และไวรัสเอ็บสไตบาร์ (Epstein-Barr Virus; EBV) นำไปสู่การเชื่อมโยงก่อให้เกิดโรคไฟโบรมัยอัลเจียได้
  • อุบัติเหตุ ในบางกรณีผู้ที่ได้รับการบาดเจ็บมาจากอุบัติเหตุรุนแรงเช่น รถชน ก็สามารถทำให้เกิดการปวดกล้ามเนื้อ หรือกล้ามเนื้อได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจนส่งผลให้โรคไฟโบรมัยอัลเจียลุกลามตามมา

การวินิจฉัยและการรักษา

ข้อมูลในที่นี้ไม่มีเจตนาให้ใช้ทดแทนคำแนะนำทางการแพทย์ ควรปรึกษาแพทย์ทุกครั้งเพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม

การวินิจฉัยโรคไฟโบรมัยอัลเจีย

ทางสมาคม American College of Rheumatology ได้กำหนดเกณฑ์ในการวินิจฉัยสุขภาพ ที่อาจนำไปสู่โรคไฟโบรมัยอัลเจีย ไว้เพื่อการวินิจฉัย ดังนี้

  1. ตรวจสอบร่างกายทั้ง 18 จุดที่พร้อมกับอาการนอนไม่หลับ เหนื่อยล้า และระบบประสาททำงานล่าช้า อาการเจ็บปวดต่อเนื่องกันเป็นเวลา 3 เดือน
  2. การตรวจเลือดเพื่อตรวจสอบการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง และทดสอบการทำงานของต่อมไทรอยด์

การรักษาโรคไฟโบรมัยอัลเจีย

จุดประสงค์ของการรักษาโรคไฟโบรมัยอัลเจีย คือบรรเทาอาการเจ็บปวดของกล้ามเนื้อ และฟื้นฟูสุขภาพจิตที่ได้รับผลกระทบมาจากโรคนี้ ซึ่งทางแพทย์อาจมีการใช้ยา ควบคู่กับบำบัดทางกายภาพร่วมดังนี้

  • ยาบรรเทาอาการปวด เช่น อะเซตามีโนเฟน (Acetaminophen) ไอบูโพรเฟน (Ibuprofen) นาพรอกเซน โซเดียม (Naproxen sodium) เป็นต้น หรือยาลดความปวดเมื่อยอื่น ๆ ตามภาวะสุขภาพในระยะเวลานั้นๆ
  • ยาต้านโรคซึมเศร้า ที่อาจเข้ามามีส่วนช่วยลดความเหนื่อยล้า ความเครียด และส่งเสริมการนอนหลับให้คุณได้อย่างดี เช่น ดูล็อกซีทีน (Duloxetine) และมิลนาซิแพรน (Milnacipran) เป็นต้น
  • ยาป้องกันโรคลมชัก ในตัวยากาบาเพนติน (Gabapentin) และยาพรีกาบาลิน (Pregabalin) มีสารบางอย่างที่ช่วยลดอาการเจ็บปวดบางประเภท และเป็นยาที่ได้รับการยอมรับจากองค์การอาหาร และยาเพื่อใช้รักษาโรคไฟโบรมัยอัลเจีย

นอกจากการรับประทานยาตามที่แพทย์ได้ทำการอนุญาตแล้ว ผู้ป่วยจำเป็นต้องมีการทำกายภาพบำบัด โดยอาจเป็นการออกกำลังกายแบบเบา ๆ เช่น เล่นโยคะ ไทเก๊ก หรือการฝังเข็ม และนวดบำบัดร่วม เพื่อเสริมสร้างการทำงานของกล้ามเนื้อคุณให้กลับมามีการใช้งานได้ปกติดังเดิม

เปลี่ยนไลฟ์สไตล์และการเยียวยาตัวเองให้ห่างจากโรคไฟโบรมัยอัลเจีย

เปลี่ยนไลฟ์สไตล์และการเยียวยาตัวเองให้ห่างจากโรคไฟโบรมัยอัลเจีย

การเปลี่ยนไลฟ์สไตล์และการเยียวยาตัวเองเพื่อรับมือกับโรคไฟโบรมัยอัลเจีย ดังนี้

  1. นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ
  2. ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ
  3. รับประทานผัก และผลไม้ ให้มากกว่าเนื้อสัตว์
  4. ควรทานธัญพืชจำพวก ถั่ว อัลมอนด์ ข้าวโอ๊ต ที่มีใยอาหารปราศจากน้ำตาล ดื่มนมที่มีไขมันต่ำ แต่ให้โปรตีน และพลังงานสูง
  5. ดื่มน้ำเปล่าในปริมาณที่พอดีแก่ร่างกายต้องการต่อวัน
  6. ลดการทานอาหารที่มีระดับน้ำตาลสูง
  7. หลีกเลี่ยงอาหารที่มีกลูเตน (Gluten)
  8. ลดการทานอาหารที่อยู่ในกลุ่ม (Fermentable Oligo-Di-Monosaccharide and Polyols; FODMAP) ที่มีผลกระทบต่อลำไส้ หรือช่องทางเดินอาหาร เช่น ครีมชีส โยเกิร์ต นมข้นหวาน ผลไม้แห้ง หน่อไม้ฝรั่ง ข้าวสาลี เป็นต้น

หากมีข้อสงสัยหรืออยากได้รับคำแนะนำอื่นๆ สามารถสอบถาม ปรึกษากับนักโภชนาการ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญโดยเฉพาะ เพื่อสร้างความเข้าใจ และรับคำปรึกษา คำแนะนำเพื่อนำมาดูแลสุขภาพของตัวคุณเอง

กลับหน้าแรก

About the Author